zaloguj się   |   załóż konto   |   mapa strony   |

Zakończenie roku kalendarzowego, ks. Andrzej Papież

Jaki był miniony rok?
Bracia i Siostry! Wspomnienie świętego Sylwestra I papieża kończy rok kalen­darzowy. Koniec tego roku to dla jednych tradycyjna noc sylwe­strowa upływająca na hucznych zabawach, dla innych chwile refleksji przed Bogiem nad nieubłaganą, niszczącą siłą czasu i nad wiecznością, do której każdy z nas został powołany. Bo jak napisze nasza /z Tarnowca/Tarnowa/ Poetka w wierszu „Przemijanie”:




Szept zegara rozsypuje ciszę,




zanim zginie w dalekich przestworzach.




I nakłania do nowych przemyśleń,




Jaką drogą i dokąd podążasz.




Pomyślmy zatem jaka była historia życia każ­dego z nas w kończącym się roku 2001?




Pierwszy rok w nowym tysiącleciu można różnie oceniać. Dla jednych był to czas wielkich kataklizmów. Dramatyczne wydarzenia lipcowej powodzi w Polsce, terrorystyczny za­mach na Centrum Światowego Handlu w Nowym Jorku i wojna w Afganistanie. Wybory parlamentarne i zmiana rządów w Polsce. Nieomal każdego dnia czy miesiąca ubywało z naszego życia ludzi młodych i starszych: bliskich nam, tych ze szkolnej ławy, z rodziny, z sąsiedztwa i tych dalekich: w Nowym Yorku, Afganistanie, w Palestynie. Ubywało także rzeczy, do których byliśmy przywiązani: domy i pola zniszczone przez lipcowe powodzie, najwyższe budynki świata – chluba Nowego Yorku. Życie zmu­szało nieraz do opuszczenia środowiska, w którym nas znali; pracy, którą nauczyliśmy się wykonywać, uczyło nas może we łzach żyć ze świadomością straty kogoś lub czegoś.




Ale musimy przyznać, że pozostały także okruchy dobra i radości w minionych 365 (trzystu sześćdziesięciu pięciu) dniach.




Bracia i Siostry! Dobro i zło nieustannie przeplata się i walczy w każdym czasie i na każdym miejscu ziemskiego globu i ludzkiego serca. Symbolem zła, „które nadchodzi” i którego doświadczyliśmy w minionym roku, czy to w skali ogólnoludzkiej czy osobistej, jest Antychryst z pierwszego czytania. To zło ze swojej natury jest spektakularne i głośne. Ono jednak nie ma nic wspólnego z dobrem, które się objawiło, a o którym słyszeliśmy w Ewangelii. „Z Jego pełni wszyscyśmy otrzymali łaskę po łasce”. Dla nas, ludzi wierzących był to przede wszystkim rok łaski, rok Opatrzności Bożej i licznych darów, jakie otrzymaliśmy od Boga.




W ostatni dzień roku zebraliśmy się w tej świątyni na modlitwie, aby wyrazić naszą radość i dziękczynienie dobremu Bogu. Najpierw za dar życia, że mogliśmy cieszyć się pięknem otaczającego świata i radować kolejnymi porami roku.




Klękamy z miłością i podziwem przed cudem rodzącego się życia. W naszej parafii przyszło na świat w tym roku 25 (dwadzieścia pięć) dzieci, które w swoim parafialnym kościele przyjęły sakrament chrztu i w ten to sposób stały się dziećmi Boga.




Przez troskę rodziców o dobre wychowanie, oparte na trwałych fundamentach wartości duchowych, ziarenko Bożego życia wyrosło w delikatny krzew wiary tak, iż inne dzieci mogły przyjąć po raz pierwszy Jezusa w Eucharystii.




Na początku drogi do dorosłego życia Kościół postawił kolejną ewangeliczna ofertę naszej młodzieży, jaką był sakra­ment bierzmowania, który przyjęli dziewczęta i chłopcy z drugich klas szkół średnich w liczbie 42 (czterdziestu dwóch). Praca z młodzieżą i dla młodzieży to podstawowy obowiązek rodziców, nauczycieli i nas wszystkich. Nikt jednak z nas nie może być tylko kibicem do­brych i złych zachowań młodych ludzi. - Rzadko pochwalić, więcej ponarzekać, jakaż to dzisiejsza młodzież, i tak uspokoić swoje sumienie, w końcu co mnie to obchodzi, to nie moja sprawa, nie będę się narażać. Pamiętajmy, że wychowujemy wszyscy. Brak zdecydowanej reakcji na zło może w bliższej lub dalszej przyszłości obrócić się boleśnie przeciwko nam.

Dziękujemy dziś Bogu za młode rodziny, szczególnie te, które w minionym roku przyjęły sakrament małżeństwa, a w naszej parafii było ich siedem. Na barkach tych młodych ludzi spoczęła przed Bogiem i społeczeństwem wielka odpowiedzialność za życie drugiego człowieka, jego wychowanie i za wiarę. Wszakże rodzina ma być domowym Kościołem, bo tylko tak może udźwignąć cię­żar mądrej miłości wobec współmałżonka i dzieci.




Nie może dzisiaj w naszym sercu zabraknąć miejsca dla ludzi chorych, zniedołężniałych, w podeszłym wieku. Przykuci do łoża boleści cierpią bardzo i przyjmują lekar­stwa lub bolesne zastrzyki. Przeżywają noce bezsenne i długie smutne dni. Przykry jest los chorych, których dotyka długa, nieuleczalna choroba. Aby wzmocnić tych ludzi, regularnie w każdy pierwszy piątek podążamy z posługą kapłańską, udzielając Komunii świętej, spowiadając i ubogacając sakramentem chorych.




Dziękujemy Bogu za dar zdrowia, że możemy się nim cie­szyć, może nie zawsze najlepszym, ale pozwalającym na pracę i na w miarę spokojne życie.




Dzisiaj stają przed nami również zmarli. W ostatni dzień ro­ku czujemy się jak w Dzień Zaduszny. Przypominamy sobie ze smutkiem tych 21 (dwadzieścia jeden) osób, które w tym roku odeszły od nas na zawsze. Mo­że był to ojciec lub matka, brat czy siostra, może syn czy córka, znajomy bliższy lub dalszy. Może jeszcze w ubiegłym roku byli tu z nami w kościele na nabożeństwie dziękczynnym, a dziś po­zostało po nich puste miejsce. Chociaż dla nas wierzących śmierć nie jest nieszczęściem, to jednak życie jest wielkim darem, bo jest czasem zbierania zasług na zdobycie nieba. Dziękujmy dzisiaj za to, że możemy Bogu nadal służyć i wielbić Go.




Dziś chcemy także dziękować Bogu za dobroć ludzką. Wielkim darem Boga jest wzajemne zaufanie i miłość. Mąż winien dziękować Bogu za żonę, żona za męża wierzącego i trzeźwego, rodzice za posłuszne dzieci, dzieci za rodziców, za dobrego przykładnego ojca, za kochającą matkę.




Dziękujemy za obfite dary nadprzyrodzone otrzymane od Boga. Za peregrynację obrazu Matki Bożej, poruszenia serca i łaski z nią związane Za wytrwanie w łasce uświęcającej, za pomnażanie jej przez Komunię świętą, za odpuszczenie grzechów w sakra­mencie pokuty i pojednania, za łaskę wiary, za przynależność do Kościoła.




Na koniec dziękujemy także za te materialne dobra, które pozwalają nam w miarę godnie żyć. Za to, że nie przygniatają naszych sumień i wrażliwości na potrzeby innych. Za wszyst­kie materialne osiągnięcia, których w parafii było wiele. To dzięki waszemu zrozumieniu, ofiarności i pracy potrafiliśmy pokonać wiele barier finansowych i posunąć prace budowlane przy tej pięknej świątyni do przodu.




Prosić o przebaczenie
Mamy jeszcze jeden obowiązek względem Boga. Musimy so­bie uświadomić, powtarzając słowa Adama Mickiewicza: „Czymże ja jestem przed Twoim obliczem - prochem i niczem", naszą małość wobec Boga. Trzeba ukorzyć się przed Bogiem, przeprosić Go za grzechy i zaniedbania. Przed Nim więc uklęknijmy z pokora i wiarą i powiedzmy z głębi skru­szonego serca: „Przepuść, Panie, przepuść Ludowi Twojemu i nie bądź na nas zagniewany na wieki".




Prośmy więc dziś Boga o przebaczenie, jakby o generalne rozgrzeszenie i o odpuszczenie wszystkich grzechów, jakie popełniliśmy w kończącym się roku.




Zapragnijmy od dziś dobrze wykorzystać dany nam przez Boga czas, bo może się okazać, że już jutro nie będzie on na­szym udziałem. Wykorzystujmy go na pracę nad sobą. Od­nówmy nasze wnętrze i zacieśnijmy naszą więź z Bogiem. Módlmy się więcej, pamiętając o tym, że czas poświęcony na modlitwę owocuje i czyni nasze życie bardziej produktywnym. Za każdy stracony czas zdamy kiedyś rachunek przed Bogiem.




Poświęcajmy więcej czasu naszym bliźnim. Dziś wielu lu­dzi oczekuje naszej pomocy. Są biedni, którzy pragną chleba; strapieni, którzy oczekują na nasze pocieszenie; chorzy, na odwiedzenie; smutni i opuszczeni, na pokrzepienie.




Dziękujemy dziś Bogu za przeżyty rok, za wszystkie jego łaski i dobrodziejstwa i przeprośmy za zło, za grzechy, woła­jąc: „Święty Boże, Święty Mocny, Święty a Nieśmiertelny zmiłuj się nad nami".




Zakończmy nasze przemyślenia wierszem pt. „Podsumowanie”:




„Wiele doznałem w życiu:




życzliwości




i nieżyczliwości...




miłości




i nienawiści...




wdzięczności




i niewdzięczności...




Oby tylko przekroczyć
próg nadziei




i wejść do Domu Ojca...


Przeznaczeni.plPłockie strony

Wymiana Banerow Stron Chrzescijanskich
Friends link: visio-2013-pro-key microsoft-stellt-android-smartphone-projekt-key GĂźnstiges-8-Zoll-Tablet-von-MAS-Elektronik-key Microsoft-Project-2013-Professional-key microsoft-project-2013-editionen-key project-professional-2013-de-key microsoft-project-standard-professional-key ms-project-2013-uebersicht-preis-key microsoft-project-professional-2013-deutsch-pc-key microsoft-project-professional-2013-sale-key microsoft-project-professional-2013-product-key-kaufen microsoft-project-professional-2013-32-bit-key-kaufen office-project-keys-kaufen
Friends link: Windows-7-Professional-SP1-Key Windows-7-Professional-SP1-Key-2 Windows-7-Professional-SP1-Key-3 Windows-7-Professional-SP1-Key-4 Windows-7-Professional-SP1-Key-5 Windows-7-Professional-SP1-Key-online Windows-7-Professional-SP1-Key-online-2 Windows-7-Professional-SP1-Key-online-3 Windows-7-Professional-SP1-Key-online-4

Friends link: windows-7-home-premium-key-cheap buy-windows-7-home-premium-key purchase-windows-7-home-premium-key windows-7-home-premium-key-sale windows-7-enterprise-key-cheap windows-7-enterprise-key-sale windows-7-enterprise-key-online windows-7-home-premium-key-online buy-windows-7-enterprise-key purchase-windows-7-enterprise-key
300-208 www.pass4suresale.com 70-485 http://www.examskip.com/ 70-643