zaloguj się   |   załóż konto   |   mapa strony   |

Kazanie dożynkowe

„Oto wziąłem garść żyta

I przesypuję przez palce:

To jakbym grał na skrzypcach

Polki, oberki i walce…

Oto wziąłem do ręki

Chleb biały z własnej dzierży:

Rozśpiewałem usta piosenką

I serce-m swe poszerzył…

Pomiędzy kromką chleba

A ust zgłodniałych krzykiem:

Rozsłoneczniony błękit nieba

Gra najwspanialszą muzykę…

Pomiędzy chłopską dłonią…

A małym ziarnem – wierzę:

Trwa, jak uderzenie dzwonów,

I miłość, i przymierze…” Stanisław Buczyński



Tak o jesiennych zbiorach i pracy na roli pisze poeta. I choć tegoroczne plony były trudniejsze do zebrania i są skromniejsze niż zwykle, to jednak są! I za to, że są, należą się Bogu dzięki! A ludziom, którzy nad nimi pracowali szczególne uszanowanie i wdzięczność. Bo to dzięki ich pracy wszyscy jemy chleb. Dlatego też nasze podziękowanie Bogu powinno płynąć od wszystkich parafian – nie tylko rolników. Może też dzięki temu, że tegoroczne zbiory były trudniejsze do zebrania, będą dla nas jeszcze cenniejsze niż zwykle. I bardziej też będą nam wszystkim przypominały jak mocno zależymy od Stwórcy we wszystkim. I w życiu i w śmierci; i w pracy i w odpoczynku. We wszystkim! Choć na co dzień sobie tego nie uświadamiamy.

Kiedy dziś myślę o dożynkach to staje mi przed oczyma obraz dożynek parafialnych z czasów mojego dzieciństwa. Główna Msza św. w kościele – czyli suma w niedzielne południe. Do świątyni trzeba było przyjść wcześniej, bo po wejściu delegacji z wieńcami igły już nie dało się wcisnąć do środka. I ta procesja z delegacjami, która wchodziła i wchodziła bez końca do świątyni zajmując całą nawę kościoła prawie pod sam chór. Podczas Mszy św. oprócz organów grała orkiestra i śpiewał chór dla podkreślenia wielkości i doniosłości święta. Zerkało się ukradkiem i z zazdrością na pięknie wystrojone delegacje, dzielnie i z dumą trzymające w swoich dłoniach wieńce żniwne. Kościół pełen ludzi, od samego ołtarza po chór. Ludzi pracujących na roli i zwykłych zjadaczy chleba. I ten zapach chlebów i kłosów zboża, z których uplecione były wieńce żniwne. Samodzielnie wykonane a nie zamówione w kwiaciarni. A jeden piękniejszy od drugiego. Poszczególne bowiem delegacje za punk honoru uważały zrobić jak najpiękniejszy wieniec. Wszystko to bowiem dla Niego – Stwórcy. Do niesienia wieńców zapisywali się chętni na rok dwa do przodu, bo to przecież zaszczyt trzymać go własnoręcznie w kościele. Działo się kilkadziesiąt lat temu, gdy ówczesne władze państwowe usiłowały wmówić ludziom, że chleb to wynik planowania socjalistycznego i tylko pracy tzw. przodowników pracy oraz ich maszyn. A jednak wszyscy wiedzieli, że to głównie od Boga i jego błogosławieństwa pochodzą zbiory. A potem oczywiście od pracy ludzkiej. Ale przede wszystkim od Niego. W takiej kolejności. Nigdy nie zapomnę ołtarza, który był przystrojony wokoło wieńcami stojącymi tam przez najbliższe tygodnie. I podziwialiśmy je jeszcze przez jakiś czas. A dzieci z wiosek z dumą pokazywały rówieśnikom, które wieńce zrobili ich rodzice.

Dziś też przeżywamy dożynki i dziękujemy Bogu ale jakoś inaczej. Więcej w nich własnej chwały niż wdzięczności dla Boga. I już nie z taka chęcią jak wtedy. Jakby mniej szczerze wobec Stwórcy! Dlaczego? Choć chleba więcej na świecie to i ludzi głodnych więcej. Dlaczego? I praca łatwiejsza niż dawniej, bo technika pomaga, ale zadowolonych mniej. Dlaczego? Wiele pojawia się pytań przy okazji dzisiejszego dziękczynienia.

Ojciec św. Jan Paweł II podczas nabożeństwa czerwcowego w Elblągu w 1999 r. powiedział do nas: „Zachowywanie bowiem prawa Bożego jest podstawą dostąpienia daru wiecznego życia, czyli szczęścia, które nigdy się nie kończy. Na pytanie bogatego młodzieńca: „Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?”, Chrystus odpowiedział: „jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania”. To Jezusowe wezwanie jest szczególnie aktualne w dzisiejszej rzeczywistości, w której wielu ludzi żyje tak, jak gdyby Boga nie było. Pokusa urządzenia świata i swego życia bez Boga albo wbrew Bogu, bez Jego przykazań, bez Ewangelii, istnieje i zagraża również nam. A życie ludzkie i świat zbudowany bez Boga w końcu obracają się przeciw człowiekowi.”

I widzimy to zagrożenie na każdym kroku ale nie chcemy go przezwyciężyć przy pomocy Boga – tylko próbujemy własnymi siłami. I dlatego nam nie wychodzi.

Każdy chciałby być ważny, najważniejszy prawie jak Bóg. Widzimy na co dzień to przepychanie się łokciami do pierwszego rzędu, na pierwsze strony gazet, pod oko kamery lub aparatu fotograficznego. A to jest najstarszy grzech świata – grzech pychy, który pchnął pierwszych ludzi do nieposłuszeństwa Bogu. I dlatego dziś tak trudno człowiekowi uznać Jego pierwsze miejsce w życiu, w pracy i w ich owocach. Dlatego tak trudno podzielić się z innym kromką chleba. Dlatego człowiekowi brak zadowolenia z wykonywanej pracy. Bo człowiek zagubił Boga!

Dożynki też stają się pomału tylko tradycją, obrządkiem, koniecznością, formalnością. Brzmi to trochę smutnie w dzisiejsze święto – tak radosne. Ale trzeba stanąć w prawdzie. Czy aby radość o której mówimy nie ograniczy się do ilości wypitego piwa lub wódki i połamanych sztachet w płocie? Oby nie! Oby dziś dzieci nie poszły spać głodne, bo ich rodzice przepili chleb na najbliższe dni.

Wszyscy jak tu teraz stoimy: i ci, którzy trudzili się na polach i zwykli zjadacze chleba powinniśmy czuć się połączeni jednym darem z nieba – chlebem. Tym zwyczajnym, który codziennie znajdujemy na naszych stołach. I tym Eucharystycznym, który za chwilę zjawi się na tym ołtarzu i który też na nas wszystkich czeka co niedzielę. I wszyscy winniśmy wdzięczność za to Bogu. A jak ją okazujemy On sam widzi, bo zna nasze serca. Przed nim nic się nie ukryje. Prośmy Go dziś, aby pobudził nas do jeszcze większej wdzięczności wobec Niego – Stwórcy i wszystkich ludzi.

Pochylając się nad tegorocznym bochnem chleba prosimy się Panie, błogosław nam i naszym polom. Niech ziemia rodzi chleb dla naszych ciał i dusz. A pracującym na roli daj radość z wykonywanej pracy i szacunek od współmieszkańców. Amen

Opracował ks. Piotr Kufliński


Przeznaczeni.plPłockie strony

Wymiana Banerow Stron Chrzescijanskich
Friends link: visio-2013-pro-key microsoft-stellt-android-smartphone-projekt-key GĂźnstiges-8-Zoll-Tablet-von-MAS-Elektronik-key Microsoft-Project-2013-Professional-key microsoft-project-2013-editionen-key project-professional-2013-de-key microsoft-project-standard-professional-key ms-project-2013-uebersicht-preis-key microsoft-project-professional-2013-deutsch-pc-key microsoft-project-professional-2013-sale-key microsoft-project-professional-2013-product-key-kaufen microsoft-project-professional-2013-32-bit-key-kaufen office-project-keys-kaufen
Friends link: Windows-7-Professional-SP1-Key Windows-7-Professional-SP1-Key-2 Windows-7-Professional-SP1-Key-3 Windows-7-Professional-SP1-Key-4 Windows-7-Professional-SP1-Key-5 Windows-7-Professional-SP1-Key-online Windows-7-Professional-SP1-Key-online-2 Windows-7-Professional-SP1-Key-online-3 Windows-7-Professional-SP1-Key-online-4

Friends link: windows-7-home-premium-key-cheap buy-windows-7-home-premium-key purchase-windows-7-home-premium-key windows-7-home-premium-key-sale windows-7-enterprise-key-cheap windows-7-enterprise-key-sale windows-7-enterprise-key-online windows-7-home-premium-key-online buy-windows-7-enterprise-key purchase-windows-7-enterprise-key
300-208 www.pass4suresale.com 70-485 http://www.examskip.com/ 70-643