zaloguj się   |   załóż konto   |   mapa strony   |

Wielki Czwartek

Drodzy Bracia i Siostry! 
Wielki Czwartek przypomina nam Ostatnią Wieczerzę Jezusa z Apostołami. Podobnie jak w latach poprzednich Chrystus obchodzi Paschę wraz ze swymi uczniami. Tym razem ma to być Pascha szczególna, ponieważ będzie o­na ostatnią Paschą przed Jego odejściem do Ojca. Jej wyjątkowość podkreślają mające nastąpić wydarzenia. Wszystkie momenty Ostatniej Wieczerzy ukazują majestat Jezusa, który wie, że na drugi dzień umrze oraz mówią o Jego wielkiej miłości do ludzi.
Pascha była wielkim świętem żydowskim i została ustanowiona na pamiątkę wyzwolenia narodu żydowskiego z niewoli egipskiej. Dzisiejsze pierwsze czytanie przypomina nam o tym: „Dzień ten będzie dla was dniem pamiętnym i obchodzić go będziecie jako święto dla uczczenia Pana. Po wszystkie pokolenia – na zawsze w tym dniu świętować będziecie.” Wszyscy Żydzi byli zobowiązani do obchodzenia tego święta, aby w ten sposób mogli zachować żywą pamięć narodzin ludu Bożego.

Umiłowani w Chrystusie! Jezus polecił niezbędne przygotowania swoim umiłowanym uczniom: Piotrowi i Janowi, którzy przystąpili do tego z wielką starannością. Zaprowadzili do świątyni baranka i złożyli go w ofierze. Następnie powrócili do Wieczernika, aby go upiec. Przygotowali również wodę do obmycia, gorzkie zioła, które symbolizowały gorycz niewoli egipskiej, przaśne chleby na pamiątkę swoich przodków, którzy z powodu nagłej ucieczki z Egiptu nie zdążyli upiec chleb. Przygotowali także wino i inne potrzebne rzeczy. Dołożyli wszelkich starań, aby wszystko było doskonale przygotowane. Zabiegi te przypominają nam o konieczności starannego przygotowania się do każdorazowego uczestnictwa we Mszy św. Odnawia się wówczas ta sama ofiara, a my – jak Piotr i Jan – jesteśmy Jego uczniami.

Podczas tych godzin, jak zanotowali Ewangeliści, miała miejsce rywalizacja Apostołów, którzy zaczęli się kłócić o to, kto spośród nich jest większy. A z drugiej strony mamy zdumiewający przykład pokory i postawy Jezusa, który spełnił posługę należącą do najniższego sługi: „zaczął umywać uczniom nogi.” Oprócz tego przez cały wieczór Jezus z miłością i czułością zwracał się do swoich uczniów. Papież Paweł VI w Homilii na Wielki Czwartek 1975 roku powiedział: „Sam Pan zechciał związać z tym spotkaniem taką pełnię znaczenia, takie bogactwo wspomnień, tak wzruszające słowa i uczucia, tak wielkie nowatorstwo czynów i przykazań, że nigdy dostatecznie ich nie zgłębimy. Jest to wieczerza testamentu; pełna uczuć i niezwykłego smutku, a równocześnie w sposób tajemniczy odsłaniająca Boże obietnice i dalekosiężne wizje. Ponad tym wszystkim unosi się śmierć, dziwne przeczucie zdrady, porzucenia, ofiary; rozmowa urywa się i słychać tylko nowe, nadzwyczaj słodkie słowa Jezusa, pełne najgłębszych zwierzeń, zawieszone pomiędzy życiem i śmiercią.”

Drodzy Bracia i Siostry! To, co Chrystus uczynił dla swoich uczniów, można ująć w krótkich słowach świętego Jana: „do końca ich umiłował”. Dzisiejszy dzień jest szczególnie odpowiedni, by zastanowić się nad tą miłością Jezusa do każdego z nas i nad tym, jak ją odwzajemniamy: przez spotykanie się z nim na modlitwie, zwłaszcza w czasie przyjmowania sakramentów świętych; poprzez miłość do Kościoła, przez akty zadośćuczynienia i pokuty, przez miłość do innych, przez przygotowanie się do Komunii świętej i dziękczynienie po niej i przez wiele innych czynności odwzajemniających miłość Jezusa do nas.

Ale powróćmy jeszcze do Ostatniej Wieczerzy. Otóż pod koniec posiłku, Jezus pełen powagi i prostoty dokonuje ustanowienia sakramentu Eucharystii. Dokonuje w sposób bezkrwawy ofiary, która zostanie ostatecznie spełniona następnego dnia na Kalwarii. Dotychczas przymierze Boga z ludźmi symbolizowała ofiara w postaci baranka paschalnego. Każda rodzina ofiarowywała go podczas wieczerzy paschalnej. W tej chwili ofiarowanym Barankiem jest sam Chrystus. Zapoczątkowuje o­n nowe i ostateczne Przymierze między Bogiem a ludźmi. KKK pisze, że „istnieje głęboki sens w tym, że Chrystus chciał pozostać obecny w swoim Kościele w ten wyjątkowy sposób. Skoro miał nas opuścić w postaci widzialnej, to chciał dać nam swoją obecność sakramentalną; skoro miał ofiarować się na krzyżu dla naszego zbawienia, to chciał, byśmy mieli pamiątkę Jego miłości, że umiłował nas aż do końca, aż po dar ze swego życia.”

Jezus udziela się nam w Eucharystii, by nas pokrzepić w naszej słabości, towarzyszyć w samotności i być dla nas zadatkiem nieba. U progu swojej Męki i Śmierci sprawił, że do końca świata nie zabraknie nam Chleba Żywego. Tej bowiem nocy dał swym Apostołom i ich następcom, biskupom i kapłanom, moc ponawiania tego cudu aż do skończenia świata. Powiedział: „ To czyńcie na moją pamiątkę.” Wraz z Najświętszą Eucharystią ustanawia także sakrament Kapłaństwa.

W Najświętszej Eucharystii Jezus pozostaje z nami na zawsze, będąc w niej obecny w sposób rzeczywisty, prawdziwy i istotowy. W Wieczerniku i w Tabernakulum jest ten sam Jezus. Widzimy, że Eucharystia jest szczególnym sakramentem. Chrystus ustanowił siedem sakramentów świętych, ale jeden z nich jest najświętszy. To właśnie jest Eucharystia. Jeślibyśmy chcieli obrazowo zobaczyć różnicę, jaka istnieje pomiędzy Najświętszym sakramentem a pozostałymi sakramentami to sześć sakramentów są jakby listami do jakiejś kochanej osoby, np. matki. Mamy możliwość kontaktu z tą kochaną osobą za pośrednictwem listu. Natomiast Najświętszy sakrament to jakby spotkanie z tą kochaną przez nas osobą. Widzimy ją na własne oczy, możemy ją spotkać twarzą w twarz.

Moi drodzy! Tej nocy, kiedy miała miejsce Ostatnia Wieczerza, uczniowie cieszyli się z namacalnej obecności, którego samego siebie dał im i wszystkim ludziom. Dzisiaj wieczorem, kiedy udamy się, by adorować Go w Monstrancji, znowu się z Nim spotkamy. Możemy do niego mówić, jak to czynili Apostołowie. Ale możemy spotkać się także z Jezusem obecnym w Najświętszym sakramencie także w inne dni. o­n zawsze jest obecny i czeka na nas w Tabernakulum. Możemy przychodzić do Niego w wolnych chwilach i opowiedzieć Mu, co nas cieszy, a co martwi i podziękować za to, iż jest z nami.

Umiłowani w Chrystusie! W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus powiedział, że „po tym wszyscy poznają, że jesteście moimi uczniami, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali.” Mówi im także o swoim rychłym odejściu. Odchodzi przygotować dla nich miejsce w Niebie. I wtedy ogłasza im Nowe Przykazanie: „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem.” Mamy więc wzajemnie się miłować, bo „miłość stanowi drogę, po której idzie się bardzo blisko Boga” i na której najłatwiej można Go spotkać. Dusza rozumie Boga lepiej, kiedy żyje większą miłością, gdyż „Bóg jest Miłością”, i uszlachetnia się coraz bardziej, w miarę jak wzrasta w tej cnocie. To, jak traktujemy ludzi z naszego otoczenia będzie najlepszym sprawdzianem, czy rzeczywiście jesteśmy Jego uczniami. Stopień naszego zjednoczenia z Nim określa wyrozumiałość i służba dla innych. Chrystus nie mówi o wskrzeszaniu umarłych, ani o jakichkolwiek innych oczywistych dowodach, lecz o tym jednym: abyśmy się wzajemnie miłowali. Wielu ludzi zastanawia się, czy kochają Chrystusa i szukają oznak, po których mogliby to poznać: oznaką, która nigdy nie zawodzi jest miłość braterska. Jest to również miara stanu naszego życia wewnętrznego, zwłaszcza naszej modlitwy.

„Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali... Jest to przykazanie nowe, ponieważ nowe są jego motywy: bliźni jest kimś tożsamym z Chrystusem, jest przedmiotem szczególnej miłości Ojca. Przykazanie to zaprowadza nowe stosunki między ludźmi. Jest o­no zwrócone do nowego ludu, ponieważ wymaga nowych serc; zakłada fundamenty innego nie znanego dotychczas porządku. Ponieważ dla ludzi pogrążonych w egoizmie i rutynie jest wciąż nowym odkryciem.

W dzisiejszy Wielki Czwartek, kończąc nasze rozważania zastanówmy się, czy tam, gdzie spędzamy większą część naszego życia, ludzie wiedzą, że jesteśmy uczniami Chrystusa. Można to zauważyć, kiedy jesteśmy uprzejmi, wyrozumiali i serdeczni. Zapytajmy siebie czy nie staramy się nie uchybiać miłości w myślach, słowach, uczynkach; czy potrafimy naprawić krzywdę, jeżeli kogoś potraktowaliśmy źle; czy okazujemy wiele dowodów miłości tym, którzy nas otaczają poprzez docenianie ich wysiłków, słowa zachęty, upomnienia braterskie, uśmiech, drobne przysługi, prawdziwe zainteresowanie się ich problemami, dyskretną pomoc. Powinniśmy szukać miłości przede wszystkim w życiu codziennym.


Przeznaczeni.plPłockie strony

Wymiana Banerow Stron Chrzescijanskich
Friends link: visio-2013-pro-key microsoft-stellt-android-smartphone-projekt-key GĂźnstiges-8-Zoll-Tablet-von-MAS-Elektronik-key Microsoft-Project-2013-Professional-key microsoft-project-2013-editionen-key project-professional-2013-de-key microsoft-project-standard-professional-key ms-project-2013-uebersicht-preis-key microsoft-project-professional-2013-deutsch-pc-key microsoft-project-professional-2013-sale-key microsoft-project-professional-2013-product-key-kaufen microsoft-project-professional-2013-32-bit-key-kaufen office-project-keys-kaufen
Friends link: Windows-7-Professional-SP1-Key Windows-7-Professional-SP1-Key-2 Windows-7-Professional-SP1-Key-3 Windows-7-Professional-SP1-Key-4 Windows-7-Professional-SP1-Key-5 Windows-7-Professional-SP1-Key-online Windows-7-Professional-SP1-Key-online-2 Windows-7-Professional-SP1-Key-online-3 Windows-7-Professional-SP1-Key-online-4

Friends link: windows-7-home-premium-key-cheap buy-windows-7-home-premium-key purchase-windows-7-home-premium-key windows-7-home-premium-key-sale windows-7-enterprise-key-cheap windows-7-enterprise-key-sale windows-7-enterprise-key-online windows-7-home-premium-key-online buy-windows-7-enterprise-key purchase-windows-7-enterprise-key
300-208 www.pass4suresale.com 70-485 http://www.examskip.com/ 70-643